Przezroczysty kryształ górski staje się kwarcem dymnym lub czarnym morionem. Jeszcze później stwierdzono, że niektóre kamienie szlachetne o charakterystycznych barwach zanieczyszczone są substancjami radioaktywnymi w formie stałej – minerałami uranu, lub w formie ciekłej-wodami mineralnymi zawierającymi pierwiastki promieniotwórcze. Najpiękniejszym przykładem kamienia szlachetnego, którego barwa wynika z napromieniowania, jest heliodor-złocistożółta odmiana berylu, brat szmaragdu i akwamarynu. Przyczyna zmiany barw w wyniku napromieniowania jest bardzo złożona. Podobnie jak w oddziaływaniu takiego samego trójwartościowego chromu barwiącego na czerwono jak w rubinie lub na zielono jak w szmaragdzie, wymaga analizy rozmieszczenia i energii elektronów chromoforu w krysztale. To zagadnienie zostawmy fizykom teoretykom. Natychmiast po doświadczeniach Lauego przeprowadzono pierwsze próby zmiany barw kamieni szlachetnych. Promieniowaniu poddano nawet… diament. Po co? Czyżby ktoś chciał stworzyć barwne odmiany diamentu jako imitacje innych, mniej szlachetnych kamieni? Powód był jak zawsze prozaiczny. Wśród wydobywanych na całym świecie diamentów większość to kamienie zabarwione, ale ich barwy są brudne, nieciekawe i nieszlachetne.
© https://p6ostrzeszow.pl/